Museos de Galicia

Exposicións

Aberta todo o ano A mirada dos espazos. Cara a unha antropoloxía visual

Museo Etnolóxico de Ribadavia

Nas salas 5, 6 e 7, o museo amosa un paso máis cara aos terreos da imaxe e a fotografía. Logo das primeiras series expositivas (Imaxes de Galicia e Álbums para o Reencontro. Ribadavia e os Ribadavienses) e das publicacións editadas sobre o mundo da imaxe, pretendeuse agora proxectar unha ollada etnolóxica máis sistemática sobre os espazos visibles da sociedade que a imaxe fotográfica mostra e, ás veces, oculta. Figura como subtítulo da exposición a expresión "Cara a unha antropoloxía visual", porque a través dos distintos autores e dos seus obradoiros realizouse un relato etnográfico no que asoman ámbitos e espazos da vida social, descritos e interpretados aquí.

Nesta ocasión trátase de presentar aos fotógrafos que teñen obra na colección do Museo Etnolóxico. Pretendeuse así facilitar o seu disfrute e divulgar as súas fotografías como é obvio, pero tamén dar a coñecer parte do traballo que o museo, isto é, tanto o seu persoal como os investigadores que acoden a estudar estes bens, está a facer con estes fondos. Un traballo centrado na análise da fotografía esencialmente como documento capaz de aportar información acerca da sociedade na que se produciu. Foi tamén intención do museo lembrar a figura de Benito Losada, que motivou a participación dende hai anos do museo no Outono Fotográfico.

Aberta todo o ano A pesca fluvial a través da colección do Museo Etnolóxico

Museo Etnolóxico de Ribadavia

A evolución deste tipo de pesca, a que se leva a cabo nos ríos, analízase nesta exposición a través de dúas variables que se entrecruzan: os cambios que levan da pesca fluvial como actividade económica complementaria ata a pesca entendida como manifestación cultural.

O  discurso constrúese con obxectos, fotografías e textos, articulado en “artes naseiras” (as máis antigas), “artes redeiras” (as de máis capacidade extractiva), as “embarcacións” e “as artes de liña” (a pesca con cana).

Comisario: Víctor Manuel Castro Carballal

Coordinador: César Llana Rodríguez

Restauradoras: María José Ruíz Vázquez e Sara Costa Muñoz

Bibliotecaria: Rosa Lamas Casado

Deseño e montaxe: Copias de Autor

Desde o 4 de agosto de 2016 A arte de navegar. A colección de Antonio Rama

Museo Massó

No ano 2015, o Museo Massó incrementou de forma significativa a súa colección de historia da navegación grazas á importante doazón realizada polo coleccionista Antonio Rama Laguna.

Este museo posúe unha das mellores coleccións españolas dedicada á historia da navegación civil europea, cunha sección de instrumentos de navegación astronómica de gran valor cultural, cuxo núcleo máis importante pertence aos séculos XVI e principios do século XIX.

A colección de Antonio Rama permítenos ampliar o marco cronolóxico ata as décadas centrais do século XX, período inmediatamente anterior á invención do GPS. Coa incorporación desta nova tecnoloxía desaparecerá un sistema de navegación milenario e os instrumentos aos que dera lugar.

Esta mostra temporal ten por obxecto presentar ao público a nova adquisición que nun futuro próximo se integrará na exposición permanente do Museo Massó.

Galería

  • Imaxe da exposición

  • Obxectos da exposición

Do 17 de febreiro ao 28 de maio do 2017 [Ex]posicións críticas. Discursos críticos na arte española, 1975-1995

Comisarios: Armando Montesinos & Mariano Navarro

Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC)

O proxecto [EX]POSICIÓNS CRÍTICAS. Discursos críticos na arte española, 1975-1995, dirixido por Santiago Olmo e comisariado por Armando Montesinos e Mariano Navarro, pretende facer visible a existencia de criterios e interpretacións críticas que conformaron discursos e liñas teóricas diferentes, en ocasións con elementos compartidos e noutras claramente enfrontados, o que desmente así o lugar común de que no mundo da arte española non houbo un pensamento crítico.

O proxecto cobre un período histórico de profundas transformacións sociais, culturais e xeracionais. O final da ditadura e a consolidación da democracia traerán consigo o desenvolvemento tanto material —creación de museos e centros de arte contemporáneos, multiplicación dos medios de difusión etc.— como intelectual —carácter universitario dos estudos de Belas Artes, desenvolvemento da crítica etc.— do sistema da arte. As problemáticas do mercado, a plena incorporación das mulleres ás prácticas artísticas, ou a nova figura do comisario de exposicións, son algúns exemplos dos cambios producidos nesas dúas décadas.

[EX]POSICIÓNS CRÍTICAS. Discursos críticos na arte española, 1975-1995, configúrase en tres exposicións simultáneas e complementarias, que cartografan as que foron as liñas emerxentes máis significativas da crítica de arte mediante a revisión e relectura dunhaserie de exposicións producidas neses anos, mostrando obras dos artistas españois presentes nelas, así como  material documental para contextualizar os diferentes e sucesivos episodios. As obras e documentos proceden de diversas coleccións públicas e privadas, e de fundacións e arquivos en territorio nacional.

O proxecto complétase cun ciclo de actividades que busca trazar as problemáticas do pensamento crítico actual.

A exposición organízase en tres áreas:

  • Desprazamentos teóricos (primeira planta)
  • Criterios interpretativos (planta baixa e Dobre Espazo)
  • Interpretacións críticas (planta soto)

Do 22 de febreiro ao 31 de marzo do 2017 Xunguir non é esmorecer, senón medrar

Museo Etnolóxico de Ribadavia

Fotografías de Rita Blanco Fernández sobre a diversidade do Entroido en terras ourensás.

Ourense é terra de Entroido. Ao longo de toda a xeografía da provincia sucédense unha chea de entroidos con caras diferentes. Na comarca de Maceda sae á rúa o anárquico e rebelde felo, brandindo o caxato e perseguindo aos que se meten con el. Na Limia os protagonistas son varios. En Xinzo é a pantalla quen molesta a quen non se disfraza portando nas mans unhas vexigas indoloras pero non inodoras. Na veciña Serraus, os vergalleiros optan por acompañar a charanga mentres chaman cos seus cornos a participar na festa. Cada Entroido ten a súa simboloxía e ritos propios que os diferencian e fan singulares pero tamén teñen semellanzas.

A fotógrafa Rita Blanco captou o entendemento entre eles. A artista busca reflectir nesta exposición apoiada pola «Asociación Felos da Corga da Serra de Maceda», da que é secretaria, dous aspectos fundamentais. Por unha banda, o valor da fotografía como reportaxe ao captar escenas que se describen co movemento como elemento particular e fuxindo do estático. Por outra, a súa paixón polo Entroido que queda patente na beleza e colorido das máscaras e traxes.

De formación autodidacta, leva colaborando dende hai anos coa promoción do Entroido da provincia a través do de varias iniciativas, como son a cooperación no blog Felos de Maceda e na páxina web Felos de Maceda ou con diversas fotografías para o libro de Óscar J. González Mascaradas de la península Ibérica. É tamén membro activo da asociación fotográfica «Os Potiños» do Carballiño. Antes de chegar a Ribadavia, esta mostra estivo no Museo Etnográfico Liste (Vigo), no Castelo Monumento de Maceda e no Pazo da Cultura de Carballo, entre outros.

Paginador

  1. 1
  2. 2
  3. 3